Marco en Jacoline zijn geen van beiden gelovig. Toch spelen ze een sleutelrol in het team van Reflect. Wat drijft hen om zich in te spannen voor een uitgesproken christelijk filmfestival? Marco: ‘Bij het kringgebed op vrijdagavond dacht ik “wauw, dat doet echt wel iets”.’
De introductie bij Reflect
Jacoline Maes is 29 en werkt als communicatiemedewerker bij persbureau ANP. In oktober 2025 kwam ze bij Reflect als beheerder van de website en later als communicatie- en communitymanager.
Jacoline is bevriend met Reflect-voorzitter Jort van Slooten en kwam via hem bij Reflect: ‘Jort en ik studeerden allebei film aan de Universiteit Leiden en konden daar uren praten over films. Dat breidde zich na verloop van tijd uit tot andere gesprekken. Zelf ben ik Rooms-Katholiek opgevoed, maar heb afstand genomen van de kerk en het geloof. Jort daarentegen is natuurlijk christelijk opgevoed en staat daar nog steeds helemaal achter. Daar hebben we het veel over gehad. Die wens om van elkaar te leren zie ik ook terug in het DNA van Reflect. Het festival is echt compromisloos christelijk en tegelijkertijd open naar andere visies. Dat maakt het een veilige en inclusieve omgeving om nieuwe inzichten op te doen.’
Marco de Laat (30) kwam via Jacoline bij Reflect. Hij is ondernemer en was jarenlang directeur-bestuurder bij de non-profitorganisatie De Kleine Ambassade in Schiedam.
Na een tegenvaller met de Reflectwebsite begin dit jaar, bood Marco aan om in recordtempo de fundering van de site te verbouwen. Daardoor konden we het afgelopen festival op de valreep alsnog weekend- en dagpassen verkopen. Marco’s kennismaking was zo positief, dat ook hij in een nieuwe rol groeide: ‘Via het enthousiasme en de passie van het team ben ik verder de organisatie ingerold. Op dit moment help ik met de begeleiding en structurering van alle taken die bij een organisatie horen. Van planning tot boekhouding. Dus eigenlijk alles wat niet met film of met de inhoud van het festival te maken heeft.’
De kracht van samen dankbaar zijn
Voor zowel Marco als Jacoline was de afgelopen editie hun eerste keer op het Reflect Filmfestival. Een van de meest indrukwekkende momenten ervoeren zij achter de schermen. Vlak voordat het festival losbarstte op vrijdagavond, kwam het hele team samen voor een kringgebed.
Marco was daarvan onder de indruk: ‘Het was voor het eerst in mijn leven dat ik in zo’n context terechtkwam. Zo’n twintig mensen die hardop bidden, niet in een cirkel, maar kriskras door elkaar. Iedereen die zich geroepen voelde, kon een gebed uitspreken. Nadat maandenlang iedereen constant aan het rennen is om taken op tijd af te krijgen, verdwijnt dat gehaast ineens. Er werd letterlijk even stilgestaan en gereflecteerd. Dat was zo’n verandering. Toen merkte ik uit de eerste hand hoe het christelijke aspect doorwerkt in het team. Dat is me echt bijgebleven.’
Jacoline herkent zich daarin. ‘Met name dat gevoel van dankbaarheid richting het festival, elkaar en God, én om dat hardop naar elkaar uit te spreken, vond ik tekenend. Iedereen geeft op zijn eigen manier woorden aan blijdschap. Het is heel mooi om dat in een groep te doen en zoiets niet alleen maar in een journal voor jezelf op te schrijven.’
Als ‘ongelovige’ bij een christelijk filmfestival
De vraag dringt zich vanzelf op: hoe voelt het om zo nauw betrokken te zijn bij een festival dat zo duidelijk geworteld is in het christelijk geloof?
Marco: ‘Voor mij voelt Reflect alsof ik door de kleerkast naar een heel nieuwe Narnia-achtige wereld ben gestapt. In mijn dagelijks leven kom ik weinig met het geloof in aanraking. Tegelijkertijd vind ik het belangrijk om me hier wel in te verdiepen. Wat ik heel prettig en fijn aan Reflect vind, is dat men heel erg respectvol omgaat met het eigen geloof en met de positie die het christelijke aspect inneemt in het festival. En tegelijkertijd voel ik ook dat er heel respectvol wordt omgegaan met mij. Ik merk dat je als niet-christen op een heel fijne en positieve manier kunt deelnemen aan een christelijk festival.’
Jacoline ervaart ook een goede connectie: ‘Reflect gebruikt verhalen om te verbinden. Daarin heb je een sterke gemene deler. Hoe je die verhalen vervolgens interpreteert, daar kun je met elkaar een goed gesprek over hebben.’
Met nieuwsgierigheid een veilige bubbel creëren
Wat maakt dat ze allebei een flink deel van hun tijd in het festival steken? Voor Jacoline zit het in de missie van Reflect. ‘Ik vind het belangrijk dat we mensen verbinden en polarisatie tegengaan. Het festival stimuleert de nieuwsgierigheid van mensen naar elkaar. Dat is wat mij betreft de basis voor een fijne samenleving: openheid en nieuwsgierigheid naar de ander. Ik denk dat het helpt dat het christendom al veel diversiteit kent: mannen, vrouwen, mensen van kleur, lhbti’ers, jong, oud. Het is mooi dat Reflect die breedte omarmt, en dat niet‑gelovigen zich op die aspecten kunnen verbinden. Ik hoop dat die open sfeer niet beperkt blijft tot die twee of drie festivaldagen, maar dat we mensen door het jaar heen aanknopingspunten kunnen gaan geven’
Marco vult aan: ‘Het christelijke aspect is wat iedereen die naar Reflect komt met elkaar verbindt. Je kunt je heel betrokken voelen bij het geloof, of daar juist een afstand toe ervaren, maar dat is het uitgangspunt van het gesprek en dat fundament deelt iedereen. We hebben een redelijk versplinterde, gefragmenteerde maatschappij. Een van de krachten van Reflect is dat we, los van onze individuele bubbel, met elkaar even in een nieuwe bubbel terechtkomen. Ik zou het geweldig vinden als Reflect dé plek wordt waar mensen aan de hand van film en ervaringen met elkaar in gesprek gaan, in een veilige setting tot nieuwe inzichten komen en het samen over moeilijke thema’s hebben.’